تمام کوچه که پر بود از صدایِ رکیک

و گرد و خاک تنیده تنِ زنی را شیک

صدای بوق مکرر بلند شد،  ماشین

هنوز در تب این زن گرفته در خود تیک

صدای کوچه و مردی که درد می زایید

به اجتماع نقیص لب و دل و ماتیک

توهمات عجیبی گرفت از جیبش

سند، سوییچ، و دستی که هیس شد ... تیک  تیک

بغل بغل دل سرخ و زنی که در خواب است

ولی تمام وجودش تمام شد تفکیک

سیاهی و شب و کوچه، گناه و یک لبخند

تنی که خورده به خاک و نگاه یک لاستیک